آیا پیام انجیل و تورات مخدوش شده است؟

این سوال که آیا انجیل و تورات تحریف شده‌اند یا از بین رفته‌اند، یک مسئله مهم الهیاتی است. بسیاری از مسلمانان ادعا می‌کنند که کتب مقدس پیشین دستخوش تحریف شده‌اند، اما بررسی انتقادی قرآن، دیدگاه ظریفی را آشکار می‌کند که خلاف این را نشان می‌دهد. بیایید آیات قرآنی را بررسی کنیم که دلالت بر وجود و یکپارچگی مداوم این کتب مقدس در زمان محمد دارند و بدین ترتیب دیدگاه رایج در مورد تحریف آنها را به چالش می‌کشیم.

قرآن مسیحیان و یهودیان را «اهل کتاب» خطاب می‌کند و نشان می‌دهد که آنها حافظان کتب آسمانی بوده‌اند.

• «و چون به ایشان گفته شود که به آنچه خدا نازل کرده ایمان آورید، گویند که ما به آنچه بر ما نازل شده ایمان می‌آوریم و به غیر آن کافر می‌شوند، در حالی که آن حق است و آنچه را که با آنهاست تصدیق می‌کند. بگو: اگر مؤمن بودید، پس چرا پیامبران خدا را پیش از این می‌کشیدید؟» (بقره: ۹۱). این آیه دلالت دارد که یهودیان و مسیحیان در زمان نزول قرآن، کتاب‌های آسمانی نازل شده توسط خدا، یعنی تورات و انجیل، را در اختیار داشتند. اگر این متون تحریف یا گم شده بودند، چنین فرمانی فاقد انسجام می‌بود.
• «ای اهل کتاب، چرا به آیات خدا کفر می‌ورزید در حالی که خود شما (بر آن آیات) گواه هستید؟» (آل عمران ۳:۷۰). اصطلاح «گواهان» نشان می‌دهد که یهودیان و مسیحیان در دوران محمد به متون معتبر کتاب مقدس خود دسترسی داشتند.
• «به راستی از اهل کتاب کسانی هستند که به خدا و به آنچه بر شما نازل شده و آنچه بر خودشان نازل شده ایمان می‌آورند، در حالی که در برابر خدا فروتن هستند. آیات خدا را به بهای ناچیزی (دنیوی) نمی‌فروشند. پاداش آنها نزد پروردگارشان محفوظ است. بی‌گمان خدا سریع‌الحساب است.» (آل عمران ۳:۱۹۹) این آیه از ضمیر جمع «آنها» استفاده می‌کند، که نشان می‌دهد وحی الهی نه تنها به عیسی داده شده، بلکه در دسترس پیروان او نیز بوده است.
• «چگونه [یهودیان] از تو می‌خواهند که داوری کنی در حالی که تورات نزد آنهاست و حکم خدا را دارد؟... ما تورات را نازل کردیم که در آن هدایت و نوری بود که پیامبران تسلیم خدا به وسیله آن برای یهودیان داوری می‌کردند... ما عیسی بن مریم را پس از آن پیامبران فرستادیم که تورات پیش از او را تصدیق می‌کرد و انجیل را که در آن هدایت و نوری بود به او دادیم و تورات پیش از آن را تصدیق می‌کرد... و اهل انجیل باید بر اساس آنچه خدا در آن نازل کرده است، داوری کنند...» (مائده ۵: ۴۳-۴۹). این متن فرض می‌کند که یهودیان و مسیحیان تورات و انجیل را دارند و از آنها انتظار می‌رود که به هدایت آنها پایبند باشند. اگر کتاب‌های مقدس تحریف شده یا غیرقابل دسترس باشند، این انتظار غیرمنطقی خواهد بود.
• «بگو: ای اهل کتاب، شما هیچ حقی ندارید مگر اینکه تورات و انجیل و آنچه از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده است را برپا دارید.» (مائده ۵:۶۸) دستور به برپا داشتن تورات و انجیل نشان می‌دهد که این متون در دسترس و تحریف نشده بوده‌اند و پایه و اساسی برای ایمان و عمل مؤمنان فراهم می‌کردند.
• «پس، (ای پیامبر،) اگر در آنچه بر تو نازل کرده‌ایم شک داری، از کسانی که پیش از تو کتاب (آسمانی) خوانده‌اند بپرس. بی‌گمان، حق از جانب پروردگارت به تو رسیده است، پس هرگز از کسانی که گمان بد می‌برند مباش.» (یونس ۱۰:۹۴) این آیه دلالت دارد که صحت کتاب‌های آسمانی پیشین را می‌توان با مشورت با کسانی که آنها را می‌خوانند، تأیید کرد و این نشان دهنده‌ی اعتبار و حضور مداوم آنهاست.

تحلیل جامع این آیات قرآنی نشان می‌دهد که کتاب‌های مقدس انجیل و تورات در زمان محمد تحریف‌شده یا از دست رفته تلقی نمی‌شدند. در عوض، قرآن وجود آنها را تصدیق می‌کند و اهل کتاب را به پایبندی به آموزه‌های آنها ترغیب می‌کند. این دیدگاه، مفهوم رایج تحریف کتاب مقدس را به چالش می‌کشد و ما را به بازنگری در رابطه بین قرآن و وحی‌های پیشین فرا می‌خواند.